Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 29 maja 2020 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi przez podanie numeru PESEL oraz nadesłanie 15 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem, a także uiszczenie wpisu sądowego, stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi winien bowiem uprzednio pochylić się nad wymogami jej dopuszczalności. Stosowanie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § § 2 pkt 1b p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Do skargi powinny być dołączone także jej odpisy oraz odpisy jej załączników dla doręczenia ich stronom, a jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Natomiast warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
Analiza zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazuje, że strona skarżąca nie podjęła korespondencji z placówki operatora pocztowego, pomimo dwukrotnej awizacji pod adresem podanym w skardze. Uwadze Sądu nie uszło, że pracownik poczty skreślił podpis "(nieczytelne) Wyglądała", znajdujący się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, którym potwierdzono datę odbioru 30 czerwca 2020 r. Niemniej jednak pierwsza próba doręczenia miała miejsce 29 czerwca 2020 r., wobec czego ostatni dzień terminu na wykonanie wezwania przypadał na 20 lipca 2020 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. W tym okresie nie wpłynęło również żadne pismo, w którym kwestionowanoby prawidłowość wezwania lub sposobu doręczenia.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.