Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. I SA/Wa 999/14, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał T. G. prawo pomocy w zakresie obejmujących ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia referendarz sądowy podał, że T. G. znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Jednocześnie referendarz podkreślił, że nie orzekł w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżąca z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
W ocenie Sądu, z uwagi na to, że skarżąca z mocy ustawy nie jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie należało rozpoznać jej wniosek o przyznanie prawa pomocy również w tym zakresie.
Co prawda zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwana Ppsa) nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, jednak w ocenie Sądu przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Podstawę orzekania zarówno Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (w II instancji) jak i Prezydenta W. (w I instancji) stanowił bowiem przepis art. 219 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie zaś toczyło się w sprawie wydania zaświadczenia, a nie w sprawie zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec tego skarżąca nie korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu T. G. we wniosku złożonym na urzędowym formularzu wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie ma bowiem żadnego majątku, utrzymuje się jedynie z renty w kwocie netto 757,23 zł. W ocenie Sądu wysokość otrzymywanego świadczenia kwalifikuje ją również do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 165 i 246 § 1 pkt 1 Ppsa należało orzec jak w sentencji.