Uzasadnienie
R. P. i M. S., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Sądu skargę na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...] lutego 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] grudnia 2014 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] września 2013 r.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji została ona doręczona pełnomocnikowi skarżących 13 lutego 2015 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a., upłynął 16 marca 2015 r. (poniedziałek).
Skargę nadano w urzędzie pocztowym 10 marca 2015 r., adresując przesyłkę na Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skarga wpłynęła do Sądu 13 marca 2015 r. Sąd 20 marca 2015 r. nadał skargę w urzędzie pocztowym do organu właściwego, tj. do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.
Postanowieniem z 8 maja 2015 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na wniesienie jej po terminie.
Pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że została ona nadana do Sądu w terminie, ale Sąd przekazał ją do organu już po terminie i z tego powodu zasadne byłoby przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, Sąd ma na uwadze działania pełnomocnika. Gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego rodzaju pełnomocnika.
W świetle powyższego, a także uwzględniając okoliczność, że w decyzji pouczono o sposobie i terminie wniesienia skargi, należy uznać, że pełnomocnik skarżących nie dochował należytej staranności, aby zachować ten termin. We wniosku nie podał żadnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak jego winy w uchybieniu terminowi.
Nie jest zaś zasadne stanowisko, że wpłynięcie do Sądu skargi przed upływem trzydziestu dni od doręczenia jej pełnomocnikowi skarżących i przekazanie jej przez Sąd do organu już po upływie terminu do wniesienia skargi sprawia, że uprawdopodobniono brak winy pełnomocnika skarżących w zachowaniu terminu. Zgodnie z orzecznictwem sądowym Sąd jest co prawda zobowiązany do przekazania skargi organowi, ale nie można przerzucać na Sąd odpowiedzialności za zawinione niedochowanie przez pełnomocnika strony terminu do wniesienia skargi.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.