Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1183/13 referendarz sądowy ustanowił dla I. A. (dalej "skarżącej’) adwokata w niniejszej sprawie oraz zwolnił ją od kosztów sądowych.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w dniu 1 października 2013 r. wyznaczyła adwokata M. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej.
Jak wynika z protokołu z rozprawy z dnia 17 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę oraz zasądził na rzecz wyznaczonego adwokata stosowne wynagrodzenie.
Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu wniosła skargę na ww. orzeczenie. W skardze tej zawarty również został wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok sądu pierwszej instancji oraz uchylił zaskarżone i poprzedzające je postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Przede wszystkim należy wskazać, że w niniejszej sprawie rozpoznaniu podlegają wnioski pełnomocnika z urzędu o:
- - przyznanie w wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej w postępowaniu kasacyjnym oraz
- - przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej przed sądem pierwszej instancji (w związku z uchyleniem przez NSA wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1183/13, w tym pkt 2 wyroku o przyznaniu wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi za postępowanie przed sądem pierwszej instancji).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn,) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Natomiast stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia).
Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo w wysokości:
- - 120 zł za pomoc prawną udzieloną w drugiej instancji (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia);
- - 240 zł za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c);
z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług (23 %).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.