Uzasadnienie
Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] orzekł, na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017, poz. 1257 ze zm., zwanej dalej "k.p.a."), o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji Starosty O. z dnia [...] września 2018 r. znak: [...] odmawiającej nakazania przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego – rowu [...] na działkach ew. nr: [...], [...], [...], [...], [...] i [...] z obrębu O., gm. O., pow. [...].
W powyższej decyzji organ zawarł pouczenie zgodnie, z którym na wydaną decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia.
Decyzja organu z 26 marca 2019 r. została doręczona T. K. i M. K. (dalej: "skarżący") w dniu 29 marca 2019 r.
Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji skarżący wnieśli skargę na tę decyzję w dniu 25 kwietnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, która w istocie stanowi sprzeciw od decyzji i tak też została potraktowana przez Przewodniczącą Wydziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej zwanej "p.p.s.a.", dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). W Dziale III po Rozdziale 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został dodany rozdział 3a w brzmieniu "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a-64e.
Zgodnie z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 ww. ustawy, sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Wyznaczony czternastodniowy termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego.
W art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 7 kwietnia 2017 r. ustawodawca wskazał, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do postępowań przed sądami administracyjnymi zakończonych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu znowelizowanym.
W niniejszej sprawie od decyzji odwoławczej z dnia 26 marca 2019 r., niewątpliwie wydanej w nowym stanie prawnym w trybie art. 138 § 2 k.p.a., będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przysługiwał sprzeciw od decyzji, o którym mowa w Dziale III Rozdziale 3a p.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo zatytułowane "skarga" należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następnych p.p.s.a. Oznacza to, że wniesiony sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej dnia 12 kwietnia 2019 r., bowiem doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 29 marca 2019 r. Natomiast sprzeciw został wniesiony dopiero w dniu 25 kwietnia 2019 r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia.
Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionego z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w sprawie niniejszej podlega zatem odrzuceniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 w związku z art. 64c § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że skarżący mają prawo do złożenia do Sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji z uwagi na błędne pouczenie organu o przysługującym im środku zaskarżenia.