Uzasadnienie
K. A. (dalej: "skarżący") wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r., zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie z kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wraz z żoną i trojgiem dzieci starają się w Polsce o ochronę międzynarodową. Otrzymują jedynie pomoc w ramach procedury uchodźczej w wysokości ok. 375 zł na osobę. Nie posiadają majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych.
Stwierdzono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, ze skarżący we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF w rubryce nr 4 nie wskazał zakresu wniosku, jednak w skardze (str.
- 2) wyraźnie wskazał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych, stąd też należało przyjąć, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wniosek jest zasadny w całości.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, że skarżący nie posiada źródła dochodu, majątku, oszczędności, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Obecnie wraz z rodziną, otrzymuje jedynie pomoc socjalną w wysokości łącznej wysokości 1875 zł miesięcznie, tj. po 375 zł na osobę. W tym stanie rzeczy należało dojść do wniosku że wykazał, że spełnia przesłankę, o której mowa w powołanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.