Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., którą stwierdzono nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. zmieniającej klasyfikację gruntów położonych w Gminie K., których właścicielem było m.in. [...] "M." Sp. z o.o. W podstawie prawnej orzeczenia przywołano m.in. ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1548 ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz.U. Nr 19 poz. 97 ze zm.).
W uzasadnieniu decyzji Ministra wskazano, iż przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie klasyfikacji gruntów było orzeczenie w przedmiocie rozstrzygniętym inną ostateczna decyzją tj. orzeczeniem Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa PPRN we W. z dnia [...] maja 1966 r., natomiast nie zachodziły materialne przesłanki zmiany tego orzeczenia wskazane w rozporządzeniu w sprawie klasyfikacji gruntów (przesłanka nieważności wskazana w art. 156 §. 3 K.p.a.).
W skardze Spółka "M." kwestionowała twierdzenie organu, jakoby decyzja Starosty [...] z 2004 roku była dotknięta wadą nieważności.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie z przyczyn w niej podniesionych. Sąd, w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi.
Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana przez organ niewłaściwy w sprawie w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a., co prowadziło do stwierdzenia jej nieważności, stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Postępowanie odwoławcze dotyczyło decyzji wydanej w pierwszej instancji przez wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Organem odwoławczym w przypadku decyzji wydanych przez ten organ jest Główny Geodeta kraju, co wynika wprost z treści art. 7a pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027). Bez znaczenia dla oceny właściwości organu odwoławczego jest fakt iż sprawa dotyczy klasyfikacji gruntów, co w świetle art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o działach administracji rządowej zawiera się w dziale rozwój wsi którym kieruje Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Zagadnienie właściwości organów służb geodezyjnych i kartograficznych do orzekania w przedmiocie klasyfikacji gruntów mogłoby ewentualnie być w niniejszej sprawie zagadnieniem rozważnym przez organ odwoławczy (Głównego Geodetę Kraju). Nie ma natomiast wpływu na właściwość organu odwoławczego, w sytuacji gdy w pierwszej instancji w sprawie orzekał wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.
Bez znaczenia w sprawie jest, w jakim przedmiocie orzekał organ I. instancji (tu nieważność decyzji w przedmiocie klasyfikacji gruntów) skoro w świetle ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne organem odwoławczym jest, co do zasady Główny Geodeta Kraju.
Z przepisów K.p.a. ani ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne nie wynika aby organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego był Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W sprawie orzekał więc organ niewłaściwy, co prowadzi do stwierdzenia przez Sąd nieważności zaskarżonej decyzji.
W tej sytuacji, jedynie na marginesie trzeba wskazać, iż organ przywołując, jako podstawę orzekania rozporządzenie w sprawie klasyfikacji gruntów powinien był rozważyć, czy akt ten nadal obowiązuje w świetle kolejnych nowelizacji ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Ponieważ w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie orzekały dotąd właściwe w sprawie organy administracji w dwu instancjach, poza oceną Sądu pozostają podniesione w skardze kwestie związane z wystąpieniem przesłanek stwierdzenia nieważności Starosty [...] z 2004 r.
Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 wskazanej ustawy.