Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 maja 2013 r. V. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w D. w sprawie cofnięcia wizy Schengen nr [...] wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2013 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania wobec niezłożenia wniosku na urzędowym formularzu.
Pismem z dnia 21 sierpnia 2013 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 21 sierpnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2013 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął więc dnia 2 września 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", od skargi pobiera się wpis. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg na decyzje z zakresu cudzoziemców pobiera się w wysokości 300 zł.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu.
Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Sądu z 11 września 2013 r. wynika, że w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji.