Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] kwietnia 2012 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] stycznia 2012 r., którą nałożono na stronę skarżącą - Zakład [...] sp. z.o.o. z siedzibą w Z. - administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 000 złotych za nieprzekazanie w terminie do dnia 31 marca 2011 r. sprawozdania w zakresie Krajowego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń za rok 2010 r.
Skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji, po pierwsze z uwagi na wykazane w skardze naruszenia prawa przy wydawaniu decyzji, a po drugie, zdaniem skarżącej, kwota 10 000 złotych jaka zostałaby wyegzekwowana doprowadzić może Spółkę do niepowetowanej szkody ze względu na wysokość nałożonej kary. Skarżąca Spółka prowadzi działalność gospodarczą na dużą skalę, jednakże jej bieżące zobowiązania wobec kontrahentów, opłacenie kadry pracowniczej, a także inne koszty związane z jej działalnością uniemożliwiają zapłatę tak znaczącej kwoty przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd, bez konieczności poniesienia strat.
Wobec powyższych twierdzeń strony skarżącej Sąd - zgodnie z zarządzeniem z 23 lipca 2012 r. - wezwał pełnomocnika skarżącej Spółki - w terminie 7 dni pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - do uprawdopodobnienia przesłanek wskazanych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniających jego uwzględnienie poprzez nadesłanie:
- 1. wyciągów z rachunków bankowych Spółki obejmujących okres ostatnich trzech miesięcy,
- 2. nadesłania bilansu oraz rachunku zysków i strat Spółki za ostatni rok obrotowy,
- 3. nadesłania zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (Spółki) za ostatni rok podatkowy.
Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 lipca 2012 r. Pozostało ono jednak bez odpowiedzi. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie w dniu 7 sierpnia 2012 r.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powołanego przepisu wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06). Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć możliwość weryfikacji przedstawionych podstaw udzielenia ochrony tymczasowej, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r. I FZ 148/09, Lex Polonica nr 2235880).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała w niniejszej sprawie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca ograniczyła się do wskazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić może Spółkę do niepowetowanej szkody ze względu na wysokość nałożonej kary administracyjnej (10 000 złotych). Na wezwanie Sądu skarżąca nie przedstawiła jednak konkretnych informacji uprawdopodabniających przedstawione stanowisko.
Tym samym uniemożliwiło to Sądowi ustosunkowanie się do stanowiska strony, a tym samym dokonanie merytorycznej oceny wniosku.
Dodać także należy, iż ustawodawca w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie wiąże - choćby w najmniejszym stopniu - wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może badać, choćby wstępnie, legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r. I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77). Stąd też przedstawione w skardze zarzuty względem zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. również nie mogą - jak tego chce skarżąca - stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.