Uzasadnienie
W piśmie z dnia 4 marca 2015 r., uzupełnionym kolejnymi pismami z dnia 11 marca 2015 r., 16 marca 2015 r. i 17 marca 2015 r., M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Starosty M. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie uwzględnienia zarzutów do danych operatu ewidencji gruntów i budynków. W zaskarżonej decyzji znajdowało się pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia, to jest odwołaniu do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, jednakże skarżący zażądał przekazania jego pisma zatytułowanego "wyjaśnienie" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Starosta M. przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy, wyjaśnił, że decyzja z dnia [...] lutego 2015 r. zapadała w postępowaniu przed organem I instancji i wniósł o odrzucenie skargi.
Sąd zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.], wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. W myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Jak wskazuje art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) zwanej dalej "K.p.a.", organem wyższego stopnia wobec jednostki samorządu terytorialnego na podstawie K.p.a. jest samorządowe kolegium odwoławcze, jednak w myśl przepisu szczególnego – art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Stronie niezadowolonej z decyzji starosty na podstawie art. 127 § 3 K.p.a. w zw. z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przysługuje odwołanie do wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.
W rozpatrywanej sprawie skarga M. B. została wniesiona na decyzję Starosty M. z dnia [...] lutego 2015 r., która to decyzja była decyzją organu I instancji wydaną w postępowaniu w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów złożonych do danych operatu ewidencji gruntów i budynków. Skarżący został prawidłowo pouczony w decyzji, że przysługującym mu środkiem zaskarżenia decyzji jest odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...]. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia, ponieważ przedmiotem zaskarżenia w jego skardze jest decyzja wydana przez Starostę w I instancji. Wobec tego skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 P.p.s.a. i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.