Uzasadnienie
Skarżąca Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] października 2001r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] dla fragmentów obszarów [...] i [...] w gminie W. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz.1591 ze zm., zwanej dalej: u.s.g.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego. Uregulowanie to uzupełnia przepis art. 101 ust. 3 tej ustawy, który stanowi, że w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym (art. 35 § 3 kpa).
Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego – w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 153 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) – wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Ocena dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach, w których musi ona być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wymaga sprawdzenia dochowania przez skarżący podmiot terminu do jej wniesienia. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i przyjętym orzecznictwem termin do wniesienia skargi w tego rodzaju sprawach określa art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a., a liczony jest: w przypadku ustosunkowania się przez organ do wezwania lecz nieuwzględnienia żądania strony - od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu, zaś w przypadku braku odpowiedzi organu na wezwanie - od dnia upływu dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania do usunięcia prawa (art. 35 § 3 kpa w zw. z art. 101 ust. 3 u.s.g.).
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca wezwała do usunięcia naruszenia interesu prawnego uchwałą Rady Gminy W. z dnia [...] października 2001r. nr [...] pismem z dnia [...] grudnia 2005r. Rada Gminy rozpatrzyła przedmiotowe wezwanie J. Sp.J. uchwałą z dnia [...] lutego 2006r. o numerze: [...]. Rada w uchwale tej uznała wezwanie za niezasadne i odmówiła uchylenia kwestionowanych przez stronę skarżącą ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwała z dnia [...] lutego 2006r. została doręczona na adres skarżącej Spółki w dniu 13 marca 2006r. Skargę na przedmiotową uchwałę do sądu administracyjnego wniesiono 19 maja 2006r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) a zatem z naruszeniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął w dniu 12 kwietnia 2006r.
Jednocześnie Sąd wskazuje, że pismo z dnia 17 marca 2006r. skierowane przez stronę skarżącą do organu nie mogło zostać uznane przez Sąd jako wezwanie do usunięcie prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Należy bowiem zwrócić uwagę, że instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o której mowa w art. 101 ust. 1 powołanej ustawy jest surogatem środków odwoławczych, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Każdy ze wspomnianych środków odwoławczych stanowi w istocie realizację prawa podmiotowego strony do kwestionowania określonego aktu, ale tylko raz w określonej fazie postępowania. Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest surogatem środka odwoławczego, to nie może być traktowane inaczej niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym.
Uznanie bowiem, że ten sam podmiot jest uprawniony by wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tego samego zarządzenia stało by w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji R.P., jak i przepisem art. 78 Konstytucji zgodnie, z którym każda strona postępowania ma prawo do jednokrotnego wniesienia danego środka odwoławczego od konkretnego orzeczenia czy decyzji wydanych w pierwszej instancji. Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest czynnością prawną (wywołuje określone skutki prawne) przysługującą danemu podmiotowi (stronie postępowania) w stosunku do określonej uchwały czy zarządzenia jednokrotnie.
Zatem następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie są wezwaniami w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. (por.: post. Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2002r. – sygn. akt OSA 2/2002).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.