Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 29 maja 2019 r. A. i J. małż. M. zostali solidarnie wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 10 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem podpisami obydwojga Skarżących – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie zaś z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Kwestia nieprzedłożenia odpisów pism procesowych był zaś przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Innymi słowy, nieprzedłożenie wymaganych odpisów skargi jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu.
Wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało prawidłowo doręczone Skarżącym [...] czerwca 2019 r. Przy czym ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierała odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wezwaniu odpis skargi, a także odpis odpowiedzi na skargę oraz pouczenie. Strona należycie dbająca o własne sprawy zobligowana jest sprawdzić przy doręczeniu, czy zawartość adresowanej do niej przesyłki zgadza się z informacją na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru, który jako dowód doręczenia zwracany jest nadawcy. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości co do zgodności treści opisu zwrotnego potwierdzenia odbioru z zawartością przesyłki, strona winien był zawiadomić Sąd o tym fakcie po otrzymaniu przesyłki, co nie miało miejsca w sprawie. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych przypadał zatem na dzień [...] czerwca 2019 r., jednak do dnia rozpatrywania sprawy wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.