Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r. skarżący J. S. i K. S. zwrócili się do Sądu z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. We wnioskach sporządzonych na urzędowych formularzach PPF z dnia 24 czerwca 2010 r. skarżący wskazali, że są osobami starszymi (skarżąca ma 80 lat, skarżący 85 lat), schorowanymi, utrzymują się z niskich emerytur. Większą część swoich dochodów zmuszeni są przeznaczać na lekarstwa i leczenie. Nie są w stanie ponieść żadnych kosztów sądowych. Skarżący są właścicielami domu o pow. 70 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 4,5 ha, którą – według oświadczenia – nie są w stanie się zajmować ze względu na podeszły wiek. Skarżąca uzyskuje dochód w wysokości 550 zł (brutto), zaś skarżący: 1200 zł (brutto) z tytułu emerytury.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.
Oceniając przedłożony przez skarżących wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wzięto pod uwagę osiągany przez nich dochód a także opisaną przez nich sytuację majątkową i życiową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazali, iż nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący uzyskują dochód w łącznej wysokości 1750 zł (brutto), są osobami starszymi i schorowanymi, co powoduje, że znaczną część dochodów zmuszeni są przeznaczyć na lekarstwa i leczenie. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego należało przyjąć, że skarżący nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji