Uzasadnienie
D. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] stwierdzające uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] orzekającej o wymeldowaniu D. P. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę poinformował, że uwzględnił niniejszą skargę. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie. Zostało ono doręczone skarżącej w dniu 16 czerwca 2014 r. (przesyłkę odebrała kuzynka skarżącej N. P.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w punktach 1 i 2 wskazanego przepisu. Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania jest uwzględnienie przez organ skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., czyli zastosowanie przez organ tzw. instytucji autokontroli (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 184, 436-437).
W rozpoznawanej sprawie Wojewoda [...] na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. uchylił zaskarżone do Sądu postanowienie w całości. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Wyeliminowano bowiem z obrotu prawnego przedmiot kontroli sądowej.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia (punkt I). O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 210 § 2 P.p.s.a. (pkt II postanowienia).