Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania T. S. od decyzji Wójta Gminy R., na podstawie art. 138 § 2 kpa w związku z art. 15 ust 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, uchylił decyzję organu I instancji i przekazał ją do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu stwierdził, iż organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w niepełnym zakresie a tym samym wydał decyzję bez wyjaśnienia wszystkich ważnych okoliczności. Wójt Gminy R. swoje rozstrzygnięcie oparł jedynie na notatkach sporządzonych przez funkcjonariuszy Policji w R. i L., notatkach służbowych pracowników Urzędu Gminy R. oraz dokumentacji fotograficznej.
Co więcej, organ naruszył zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu, nie przesłuchał świadków ani strony, pominął też w prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości.
Reasumując Wojewoda [...] stwierdził, iż decyzja organu I instancji została wydana z obrazą przepisów postępowania i to w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem celowe jest jej uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. S., zwany dalej skarżącym, wnosząc o uchylenie decyzji Wojewody [...] w części dotyczącej przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania zarzucił naruszenie art. 15 kpa, art. 138 § 2 kpa oraz art. 6 ust. 1 i art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. W uzasadnieniu podniósł, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe i została zebrana wystarczająca ilość dowodów umożliwiających wydanie takiej decyzji. Decyzja Wójta ma charakter polityczny i była próbą pozbawienia skarżącego mandatu radnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów postępowania procesowego. W uzasadnieniu podtrzymał swoje stanowisko oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja kasacyjna organu odwoławczego uchylająca decyzje organu pierwszej instancji, przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania. Podstawę kwestionowanego rozstrzygnięcia organu drugiej instancji stanowi art. 138 § 2 kpa. Zgodnie z treścią powołanego przepisu "organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części". Konwalidowanie bowiem wadliwego postępowania organu I instancji, w takiej sytuacji naruszałoby zawartą w art. 15 kpa zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zgodnie z tą zasadą każda sprawa powinna być nie tylko rozstrzygnięta, ale i rozpoznana przez dwa organy administracji różnych stopni.
W myśl tej zasady organ odwoławczy pełni kompetencje zarówno kontrolne, jak i merytoryczne. Oznacza to, że organ ten może i powinien rozpoznać sprawę merytorycznie zgodnie z żądaniem strony i ustosunkować się do niego w uzasadnieniu. Niezbędnym wymogiem merytorycznego orzekania przez organ drugiej instancji jest dostateczne i wszechstronne wyjaśnienie okoliczności sprawy.
Stosownie do art. 136 Kpa organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Wymieniony przepis jednoznacznie określa kompetencje organu odwoławczego do przeprowadzenia tylko uzupełniającego postępowania dowodowego. Konieczność przeprowadzenia go w znacznej części lub w całości stwarza konieczność uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Dokonując oceny prawnej zaskarżonej decyzji Wojewody [...] Sąd nie stwierdził, aby jego rozstrzygnięcie naruszało przepisy prawne. Organ odwoławczy wyczerpująco uzasadnił swoje stanowisko i należy podzielić zasadność argumentacji w aspekcie przepisu art. 138 § 2 kpa. Trafna jest ocena, że decyzja organu pierwszej instancji zapadała z naruszeniem art. 77 § 1 kpa i wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Zgodzić się należy, że wydanie rozstrzygnięcia w sprawie o wymeldowanie T. S. z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ul. [...] w R. wymaga prawidłowego ustalenia stron postępowania, które powinny być powiadomione o wszczęciu postępowania, przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony oraz świadków a także przeprowadzenia wizji lokalnej przy czym organ ma obowiązek powiadomić strony o miejscu i terminie przeprowadzenia każdego dowodu w postępowaniu. Nadto strony muszą mieć możliwość zapoznania się i wypowiedzenia odnośnie dowodów zebranych w sprawie.
Reasumując powyższe Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, iż nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy wobec czego postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
W ocenie Sądu zakres niezbędnego wyjaśnienia sprawy przekracza normy dopuszczalne art. 136 kpa dla organu odwoławczego. Słuszne jest zatem rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji.
Z tych wszystkich podanych przyczyn zarzuty skargi nie mogły odnieść oczekiwanego skutku i skargę należało oddalić. Z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.