Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 października 2011r. przyznano skarżącemu K. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W dniu 18 października 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu – adw. R. R. Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. G. na opisane w sentencji rozstrzygnięcia postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz przyznał ze środków budżetowych Sądu na rzecz adwokata R. R. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu 19 marca 2012r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu. W skardze zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za wykonane zastępstwo prawne. Na rozprawie w dniu 26 września 2013r., na której uczestniczył adw. R. R., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 31 stycznia 2012r.
Pismem z dnia 14 października 2013 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik ponownie zwrócił się o przyznanie mu wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego i zastępstwo procesowe przed sądem drugiej instancji. Pełnomocnik oświadczył jednocześnie, że koszty udzielonej pomocy prawnej z urzędu nie zostały przez skarżącą pokryte w całości ani w części.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek adwokata R. R. zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 19 cyt. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % wskazanej wyżej kwoty oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75% stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2012r. oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 26 września 2013r. Mając na uwadze, że ustanowienie wyznaczonego pełnomocnika nastąpiło przed wydaniem wyroku w pierwszej instancji, za tę czynność procesową pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, tj. 180 zł (sto osiemdziesiąt) złotych oraz kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.