Uzasadnienie
W dniu 21 marca 2018 roku V. K. wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2018 roku w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z wydaniem i przymusowym wykonaniem decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu.
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2018 roku (k.
1) profesjonalny pełnomocnik skarżącego – radca prawny został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa uprawniającego do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2018 roku został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 maja 2018 roku (potwierdzenie odbioru k. 11). Zakreślony termin do uzupełniania braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 23 maja 2018 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) dalej "p.p.s.a." strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 p.p.s.a. i art. 46 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi, albowiem nie przedłożył w zakreślonym terminie pełnomocnictwa, z którego wynika uprawnienie do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym. W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skoro odpis zarządzenia zawierający wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 maja 2018 roku to siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 23 maja 2018 roku. Pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nie wykonał zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2018 roku.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.