Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej utrzymał w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nakładająca na przewoźnika - [...] LTD z siedzibą w [...] – karę administracyjną za przywiezienie cudzoziemca nieposiadającego ważnego dokumentu podróży.
W piśmie z dnia 14 kwietnia 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania wniósł [...] LTD z siedzibą w [...], reprezentowany przez adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że brak wstrzymania wykonania tej decyzji skutkować może wszczęciem postępowania egzekucyjnego, co z kolei może spowodować trudnych do odwrócenia skutków w postaci wyegzekwowania od Skarżącego równowartości nałożonej kary oraz kosztów egzekucji. Ponadto Skarżący jest spółką prawa [...] i nie posiada rachunku bankowego w walucie polskiej, wobec tego ewentualny zwrot wyegzekwowanych kwot może prowadzić po stronie skarżącego do straty materialnej spowodowanej koniecznością co najmniej dwukrotnego przewalutowania zwracanej mu kwoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu uregulowano w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa). Zgodnie z § 3 tego przepisu wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedstawione przez skarżącego okoliczności nie przemawiają za uwzględnieniem złożonego wniosku.
We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący co prawda podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków postaci wyegzekwowania kwoty kary, a jej ewentualny zwrot może odbyć się dla skarżącego ze szkodą majątkową.
W ocenie Sądu nie są to okoliczności, które przemawiają za udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej. Zauważyć należy, że Skarżący nie powiązał wysokości nałożonej kary z kondycją finansową spółki, zatem nie sposób przyjąć, że ewentualne wyegzekwowanie nałożonej kary może wpłynąć w znacznym stopniu na normalne jej funkcjonowanie. Skarżący główne źródło straty finansowej upatruje w ewentualnej konieczności co najmniej dwukrotnego przewalutowania zwracanej mu kwoty. Skarżący nie wskazał jednak, choćby w przybliżeniu, jakiego rzędu miała być to kwota i jak ewentualnie wpłynie na finanse Spółki.
Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie wykazał, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji i konieczność uiszczenie kwoty ponad 21 000 zł może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.