Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na zasadzie art. 138 § 2 K.p.a., uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2004 r., którą ustalono dla M. Sp. z o.o. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku wielorodzinnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą przy ul. [...], róg [...] w W. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I. instancji.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż przyczyną uchylenia decyzji organu I. instancji było stwierdzone naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego tj. zapewnienia stronie udziału w postępowaniu. Twierdzenie o naruszeniu tej zasady organ wywiódł z faktu, iż z rozdzielnika wskazującego komu doręczono informacje o wszczęciu postępowania wynika, iż nie znany jest adres jednej ze stron postępowania - spółki "A.". W aktach nie ma także zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia przez Spółkę. Z kolei z adnotacji na kopercie, w której próbowano doręczyć decyzję organu I. instancji wynika, iż inna strona postępowania - p. J. P. wyprowadziła się. Można przypuszczać, iż na ten sam adres było skierowane zawiadomienie o wszczęciu postępowania (w aktach brak zwrotnego potwierdzenia odbioru).
Z akt administracyjnych wynika, iż decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Prezydent W., po ponownym rozpatrzeniu wniosku tego samego inwestora, ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji (k.32/1 akt administracyjnych). W ocenie organu jest ona prawomocna.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła skargę Spółka A. W skardze i piśmie procesowym (k.
29) wskazano, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona Spółce, jako stronie postępowania, dopiero 26 czerwca 2006 r., choć adres spółki był znany Kolegium. W ocenie skarżącej Spółki decyzja została wydana z naruszeniem art. 136 i 138 § 2 K.p.a. bowiem organ odwoławczy sam mógł ustalić adresy stron postępowania i wyjaśnić, czy brały one udział w postępowaniu. Spółka podniosła, iż brała udział w postępowaniu, co organ po niewielkim postępowaniu wyjaśniającym (ustalenie adresu Spółki) mógł ustalić. Uchylenie decyzji służyło jedynie przeciągnięciu postępowania, co narusza zasadę szybkości postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga w ocenie Sądu jest dopuszczalna pomimo wniesienia jej po znacznym czasie od wydania decyzji oraz jej doręczenia innym stronom postępowania. Z treści decyzji wynika bowiem, iż organ odwoławczy uznawał status skarżącej Spółki, jako strony postępowania. Jednocześnie brak jest potwierdzenia doręczenia tej decyzji przed datą wskazaną przez Skarżącą. Stąd termin wniesienia skargi należy liczyć od tej daty.
Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa.
Jak trafnie wskazano w zaskarżonej decyzji, udział stron w postępowaniu jest jednym z kluczowych uprawnień gwarantowanych w procedurze administracyjne (art. 10 K.p.a.), przy czym zasadą jest dwuinstancyjności postępowania (art. 15 K.p.a.), co oznacza, iż każda strona ma prawo oczekiwać rozpatrzenia podnoszonych przez nią kwestii w dwu instancjach. W rozpoznawanej sprawie, jak trafnie stwierdził to organ odwoławczy, racjonalna ocena akt sprawy prowadziła do wniosku o pominięciu dwu stron postępowania przy rozstrzyganiu sprawy przed organem I. instancji. Bowiem zasada pisemności (art. 14 K.p.a.) wymaga aby fakty istotne w sprawie (w tym czynności zmierzające do zapewnienia udziału w sprawie) były dokumentowane w aktach sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka podnosi, iż w postępowaniu brała udział. Jednak nie znalazło to odzwierciedlenia w aktach administracyjnych sprawy.
Odnosząc się do nich organ odwoławczy, uwzględniając zasadę wynikającą z art. 12 K.p.a. (zasada ekonomii postępowania) trafnie przyjął domniemanie pominięcia strony w postępowaniu przed organem I. instancji. Prowadzenie postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, wobec zawartości akt, naruszałoby wskazana zasadę ekonomii procesowej. Skoro w świetle akt administracyjnych można było uznać, iż części stron nie zapewniono udziału w postępowaniu, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z udziałem wszystkich stron postępowania nie stanowi naruszenia art. 138 § 2 K.p.a w związku z treścią art. 136 K.p.a.
Jedynie na marginesie należy wskazać, iż ewentualne uchylenie obecnie przez Sąd kwestionowanej decyzji prowadziłoby do zbędnego przedłużenia postępowania. Skoro ostateczna decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji została wydana i nie została zakwestionowana w administracyjnym toku instancji przez uczestniczące w postępowaniu strony, można wnosić, iż sprawa została załatwiona zgodnie z ich wolą.
Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.