Uzasadnienie
[...] Sp. j. z siedzibą w L. wniosła do Sądu skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] marca 2017 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w gminie C., obręb P., oznaczoną jako działka nr [...], przeznaczoną pod rozbudowę skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą powiatową nr [...].
Zarządzeniami z 17 maja 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała, stronę skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika do: (1) usuniecie braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (KRS) oraz (2) uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1500 (tysiąc pięćset) złotych. Zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin do wykonania ww. wezwań i pouczono, że ich niewykonanie skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Korespondencja zawierająca ww. wezwanie została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 25 maja 2017 r.
W dniu 29 maja 2017 r. w rejestrze opłat sadowych Sądu odnotowano wpływ wpisu sądowego od niniejszej skargi w wysokości 1500 (tysiąc pięćset) złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej również "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Oznacza to, że skarga powinna być podpisana przez osoby upoważnione do reprezentowania osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających takiej osobowości, które mają zdolność sądową danego podmiotu, z wykazaniem podstaw swojego działania. Dokument, wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi (art. 29 p.p.s.a.). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05 i z 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 17 października 2007 r., I FSK 902/07 i z 12 września 2007 r., II OSK 1152/07, wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, jak również uchwała Sądu Najwyższego z 30 marca 2006 r., III CZP 14/06, publ. OSNC z 2006 r. nr 10, poz. 165).
Z akt sprawy wynika, że pismem z 19 maja 2017 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (KRS), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa korespondencja została doręczona stronie skarżącej 25 maja 2017 r. i pozostała bez odpowiedzi. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 1 czerwca 2017 r.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że mimo prawidłowego wezwania strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, braki te nie zostały uzupełnione. Dlatego niemożliwe jest nadanie skardze dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy