Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącej będący radcą prawnym w dniu 22 czerwca 2006 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., znak [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego.
Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., o sygn. SK 11/05, ogłoszonym w dniu 17 marca 2006 r. oraz zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej P.p.s.a.) pełnomocnik strony skarżącej był zobowiązany do uiszczenia - bez wezwania Sądu - wpisu sądowego w terminie do wniesienia skargi.
W przedmiotowej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 24 maja 2006 r. (dowód: zwrotne poświadczenie odbioru). Wynika z tego, że w niniejszej sprawie wpis od skargi wniesionej przez zawodowego pełnomocnika należało uiścić do dnia 23 czerwca 2006 r.
W związku z brakiem dowodu uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd wezwał pełnomocnika do wykazania, iż w terminie do wniesienia skargi uiścił należny w sprawie wpis stały i w jakiej kwocie.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu wniósł on o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, uzasadniając brak uiszczenia wpisu zaniedbaniem pracownika swojej kancelarii. Podniósł, że jego pracownik źle zrozumiał polecenie o opłaceniu przedmiotowej skargi. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączył dowód uiszczenia wpisu.
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2006 r. Sąd odmówił mu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od niniejszej skargi. Uzasadnił to tym, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaniedbanie personelu administracyjnego pełnomocnika strony polegające na niedokonaniu czynności zleconej przez radcę prawnego nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu a także tym, że zaniedbanie osoby, którą posługuje się pełnomocnik skarżącego, obciążają jego samego, a zatem nie uwalnia to strony od winy w niezachowaniu terminu.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego, które następnie wycofał.
Ponieważ cofnięcie zażalenia, w myśl przepisu art. 60 P.p.s.a. było dopuszczalne, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie wywołane wniesieniem tego zażalenia.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony w ustawowym terminie, dlatego też na podstawie art. 221 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.