Uzasadnienie
T. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. o odmowie zameldowania na pobyt stały w lokalu użytkowym (garażu) położonym przy ul. [...] w W. Następnie, pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r. (nadesłanym poczta elektroniczną) zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (radcy prawnego). Konieczność przyznania prawa pomocy skarżący uzasadnił trudną sytuacją finansową.
We wniosku PPF oświadczył, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, samotną i bezdomną. Podał, że mieszka w garażu, nie posiada żadnego majątku, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
T. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Powinien zatem, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a., wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Referendarz uznał, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w tej sprawie. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, że nie uzyskuje on żadnego dochodu. Ponadto jest osobą bezdomną oraz bezrobotną bez prawa do zasiłku, a więc skarżący nie miałby z czego pokryć jakichkolwiek, nawet niskich kosztów postępowania.
Niniejsze postanowienie jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa przez stronę (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów sądowych oznacza zaś, ze strona nie będzie zobowiązana do uiszczania jakichkolwiek opłat i wydatków związanych z niniejszym postępowaniem.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. referendarz postanowił jak w sentencji.