Uzasadnienie
W piśmie z dnia 24 maja 2018 r. B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia kosztów sądowych, w sprawie z jej skargi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu.
We wniosku PPF (o przyznanie prawa pomocy) wskazała, otrzymuje emeryturę w wysokości 1772 zł, ponadto uzyskuje miesięcznie kwotę 1000 zł z tytułu wynajmu garażu.
Jako stałe zobowiązania wskazała: kredyt – 3200 zł, podatek od nieruchomości 1800 zł rocznie, podatek za działkę – 700 zł rocznie, wywóz śmieci – 800 zł na rok, ogrzewanie domu 6000 zł na rok, prąd 1200 zł rocznie.
Wnioskodawczyni podała również, nie posiada oszczędności ani rzeczy majątkowych.
W dniu 6 czerwca 2018 r. wezwano Wnioskodawczynię do nadesłania, w terminie 14 dni: wyciągów z wszelkich posiadanych rachunków wyciągów z posiadanych przez nią rachunków bankowych, kont oszczędnościowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, kopii dokumentów potwierdzających ponoszenie wydatków (za mieszkanie, media, wyżywienie, wywóz śmieci itp.) za ostatnie 3 miesiące, kopii decyzji właściwego organu administracji określającej wysokość zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości/podatku rolnego za 2018 rok, informacji, na jaki cel został zaciągnięty kredyt, jaka jest miesięczna rata kredytu i kiedy nastąpi spłata ostatniej raty, kopii umowy najmu garażu.
Wezwanie to doręczono Skarżącej w dniu 14 czerwca 2018 r. Pozostało bez odpowiedzi.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II 2006 r.; str. 554).
Sytuacja majątkowa Skarżącej przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazała się niewystarczająca, dlatego została wezwana do podania dodatkowych informacji. Zgodnie bowiem z art. 255 Ppsa jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Wezwanie do nadesłania wskazanych wyżej informacji zostało doręczone Skarżącej w dniu 14 czerwca 2018 r. Pozostało bez odpowiedzi.
Wobec odmowy udostępnienia informacji na temat swojego stanu majątkowego – do czego Wnioskodawczyni - na podstawie art. 255 P.p.s.a. była zobowiązana, Referendarz nie miał możliwości dokonania oceny jej faktycznej sytuacji majątkowej.
Skarżąca wykazała, że oprócz dochodu uzyskiwanego z emerytury czerpie dodatkowy dochód z wynajmu nieruchomości (garażu). Dlatego koniecznym była szczegółowa ocena, czy dochód z tych źródeł w połączeniu z ponoszonymi, koniecznymi wydatkami pozwala na wygospodarowanie przez Skarżącą dodatkowych środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Uchylając się zaś od złożenia pełnego oświadczenia dotyczącego stanu majątkowego, Skarżąca uniemożliwiła ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych.
Dlatego prawo pomocy nie mogło zostać przyznane.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.