Uzasadnienie
- V. S. (dalej "skarżący") wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w niniejszej sprawie.
Wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie pracuje, jedynym jego dochodem jest pomoc socjalna otrzymywana w procedurze uchodźczej w wysokości 750 zł. Wobec ubiegania się o status uchodźcy skarżący nie ma możliwości legalnego zatrudnienia, z tego też względu nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżący nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie otrzymywane z tytułu przebywania na terytorium RP i ubiegania się o nadanie statusu uchodźcy w wysokości 750 zł miesięcznie. Środki te służą mu do pokrycia niezbędnych potrzeb życia codziennego oraz wynajem mieszkania. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawca jako osoba przebywająca w Polsce nielegalnie nie ma możliwości podęcia zatrudnienia, a tym samym zgromadzenia środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.