Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia pn. "Droga wodna łącząca [...] z [...] – lokalizacja [...]". Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] nadał ww. decyzji własnej rygor natychmiastowej wykonalności.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu zażaleń Stowarzyszenia [...] oraz Stowarzyszenia Ekologicznego [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r.
Odpis ww. postanowienia adresowany do Stowarzyszenia Ekologicznego [...] został odebrany przez osobę uprawnioną dnia 26 marca 2019 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pieczątka stowarzyszenia, podpis upoważnionej osoby oraz data odbioru co potwierdza prawidłowość doręczenia.
Stowarzyszenie Ekologiczne [...] dalej "strona skarżąca" dnia 29 kwietnia 2019 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem.
Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, Sąd uznaje, że strona skarżąca nie dochowała tego terminu i wniosła skargę z jego uchybieniem.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotowe postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej 26 marca 2019 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu w niniejszej sprawie upływał z dniem 25 kwietnia 2019 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez stronę skarżącą dopiero w dniu 29 kwietnia 2019 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 13 akt sąd.), a więc z uchybieniem z uchybieniem ustawowego terminu.
Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu stronie cały wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.