Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Rada do Spraw Uchodźców orzekła, między innymi, o:
- – odmowie nadania T. M. statusu uchodźcy,
- – wydaleniu T. M. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
- – zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i państw obszaru Schengen przez okres 6 miesięcy.
W skardze na decyzję z dnia [...] maja 2013 r. T. M. zawarł wniosek o wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Rada do Spraw Uchodźców wskazała, między innymi, że skarżący nie wykazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby uzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, wydalenie skarżącego z Polski przed rozpoznaniem niniejszej sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Ponadto, w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, ochrona sądowa udzielona wydalonemu z terytorium RP cudzoziemcowi byłaby jedynie pozorna.
W związku z powyższym, Sąd uznaje, że zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku skarżącego i wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Nie ma przy tym znaczenia, że w ocenie Rady do Spraw Uchodźców, że skarżący nie uzasadnił szczegółowo swojego wniosku. Wystarczającą bowiem podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji są rozważania przedstawione przez Sąd powyżej.
Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.