Uzasadnienie
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia (...) czerwca 2008 r. nr (...)przekazała Staroście Z. jako organowi właściwemu wniosek B. P. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty Z. z dnia (...) listopada 2007 r. (znak: (...)) odmawiającą zwrotu nieruchomości pochodzących z majątku PN. (...), przejętego na rzecz Państwa na mocy art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr3,poz. 13).
Na powyższe postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył B. P. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej wyżej ustawy). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Zatem wyczerpanie środków zaskarżenia stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Powołany wyżej przepis określa związek pomiędzy postępowaniem administracyjnym, obejmującym akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym, obejmującym kontrolę tych aktów i czynności. Wyraża on zatem zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, co oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte, jeżeli nie zostały wyczerpane środki przysługujące stronie w postępowaniu administracyjnym.
Skarga do Sądu Administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia postanowienia (decyzji) wobec zażalenia (odwołania), czy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie postanowienia (decyzje) ostateczne.
Postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) czerwca 2008 r. przekazujące właściwemu organowi wniosek skarżącego o wznowienie postępowania jest postanowieniem w nowej sprawie i wobec tego podlega weryfikacji w toku postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 127 § 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j.: z 2000 r., Dz. U. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) właściwym do rozpatrzenia odwołania (zażalenia) jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba, że ustawa przewiduje inny organ. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Tym samym w przedmiotowej sprawie skarżącemu służył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi.
Ze wskazanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.