Uzasadnienie
J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. uchylającą decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] lutego 2012 r. nakazującą W. B. likwidację hodowli [...] na działce ew. nr [...] przy ul. [...] we wsi R. w gminie R. oraz umarzającą postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga J. K. podlega odrzuceniu z uwagi na ewidentny brak interesu prawnego do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, a to oznacza, że ze skargą może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, ONSA 1997 nr 2, poz. 89). W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Osoba, która nie ma interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zaskarżona decyzja została wydana w przedmiocie nałożenia na W. B. obowiązku likwidacji hodowli [...]. Obowiązek ten nie został nałożony na skarżącego J. K., który nie wskazał na przepis prawa przyznający mu interes prawny do wniesienia skargi.
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06, jeżeli ustalenie co do braku legitymacji skarżącego jest rezultatem badania jego interesu prawnego odrzucenie skargi uznać należy za dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny.
W związku z tym, że sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.