Uzasadnienie
K. L. w dniu 1 lipca 2013 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z pełnoletnią córką, która kontynuuje naukę w systemie dziennym i pozostaje na jego utrzymaniu. Skarżący otrzymuje świadczenie emerytalne, którego kwota po potrąceniach wynosi 464,09 zł. Na rzecz córki skarżącego wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] listopada 2002 r. przyznano natomiast alimenty w wysokości 350 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych ani środków pieniężnych.
Skarżący wraz z córką zamieszkują w wynajętym lokalu. Na podstawie umowy użyczenia lokalu skarżący zobowiązany jest do ponoszenia kosztów z tytułu czynszu i bieżących opłat. Jak wynika z nadesłanych przy piśmie z dnia 2 sierpnia 2013 r. dokumentów źródłowych skarżący wobec trudnej sytuacji materialnej nie jest jednak w stanie regulować należności wynikających z tego tytułu. Z tego też względu Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w O. w dniu [...] grudnia 2012 r. umorzył należności za pobyt skarżącego wraz z córką w zajmowanym lokalu mieszkalnym wskazując, że skarżący pokryć ciążących na nim zobowiązań. Z nadesłanych dokumentów wynika ponadto, że w stosunku do skarżącego prowadzone jest postępowanie o eksmisję z lokalu przy ul. [...] w J. Skarżący, wobec trudnej sytuacji mieszkaniowej zwracał się z wnioskiem o przyznanie lokalu mieszkalnego, jednak wniosek skarżącego nie został uwzględniony z powodu braku wolnych lokali mieszkalnych na terenie miejsca zamieszkania wnioskodawcy.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z załączonych do niego dokumentów źródłowych uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że rzeczywisty dochód, którym rodzina wnioskodawcy dysponuje, tj. 814 zł miesięcznie netto na dwie osoby, co daje kwotę 407 zł na jedną osobę, nie tylko nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych, ale nie wystarcza nawet na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania wnioskodawcy. O trudnej sytuacji skarżącego świadczy chociażby fakt, że posiada on zadłużenie z tytułu wynajmu lokalu mieszkalnego oraz innych należności wynikających z tego tytułu (opłata z wywóz nieczystości, energię elektryczną, wodę).
Skarżący jest osobą przewlekle chorą, inwalidą II grupy, wymagającą stałej opieki lekarskiej. Korzysta z pomocy społecznej w postaci darmowych posiłków. Pozostająca natomiast na jego utrzymaniu córka nie osiąga stałych dochodów ponieważ kontynuuje naukę w systemie dziennym. W utrzymani jej pomaga dalsza rodzina.
Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności niskie dochody, brak majątku oraz trudności mieszkaniowe, pozwala na stwierdzenie, że zasadne jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.