Uzasadnienie
W dniu 4 sierpnia 2004 r. J. R. wniósł do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji pismo, w którym żądał pociągnięcia do odpowiedzialności i ukarania dwóch policjantów, którzy w dniu 2 marca 2004 r. na terenie parafii [...] w W. dokonali wylegitymowania go i przeszukania grożąc przy tym zatrzymaniem i zabraniem na posterunek. Skarga ta została przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazana do Wydziału Inspekcji i Kontroli Komendy [...]. Pismem z dnia 21 września 2004 r. Komenda [...] udzieliła J. R. odpowiedzi, w której stwierdzono, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, nie dopatrzono się podstaw do uznania, aby opisana w skardze interwencja została przeprowadzona niezgodnie z obowiązującymi przepisami.
J. R. w piśmie z dnia 5 listopada 2004 r. nazwanym "odwołaniem", a skierowanym do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji domagał się powtórnego przeprowadzenia dochodzenia przez osoby niezależne i kompetentne oraz przeprowadzenia konfrontacji ze "sprawcami". Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę tę przekazało do Komendy [...], która ponownie udzieliła odpowiedzi J. R. J. R. w kolejnych pismach tytułowanych "odwołanie", a kierowanych do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji żądał rzetelnego, dogłębnego i rozważnego wyjaśnienia sprawy oraz umożliwienia mu konfrontacji z policjantami, którzy dokonali wylegitymowania.
Z treści skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że dotyczy ona pisma Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...]. Powyższym pismem organ, w oparciu o art. 239 § 1 kpa, podtrzymał poprzednie swoje stanowisko stwierdzając, że brak jest nowych okoliczności pozwalających na zmianę stanowiska w sprawie skargi J. R., której przedmiotem był niewłaściwy sposób przeprowadzenia interwencji przez policjantów.
Skarga jest niedopuszczalna, gdyż przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu tych spraw, które wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
Zgodnie z przyjętym orzecznictwem Naczelnego Sadu Administracyjnego na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg i wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny. W tezie postanowienia NSA z 9 grudnia 1999 r. stwierdzono, że "ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa nie podlega kognicji Naczelnego Sadu Administracyjnego".
W związku z tym, że zaskarżone postępowanie organu prowadzone było w trybie działu VIII Kpa, a pisma otrzymywane przez skarżącego w odpowiedzi na jego wystąpienia nie były decyzjami, innymi aktami lub czynnościami, nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego.
Skargi, o których mowa w rozdziale VIII Kpa są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną - zawiadomieniem skarżącego o sposobie jej załatwienia.
Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznania wniesionej skargi i dlatego skargę tę jako niedopuszczalną odrzucił działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.