Uzasadnienie
Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w Z. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, w której zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie wskazało, że wykonanie ww decyzji poniesie za sobą nieodwracalne w skutkach inwestycje drogowe, które doprowadzą do ponadnormatywnego obciążenia środowiska, spowodują niegospodarność w wydatkowaniu środków publicznych, znacznie pogorszą bezpieczeństwo ruchu, jakość życia mieszkańców Z., jak i ich stan zdrowia, ponadto stanowić będą przesłankę do przyszłych roszczeń finansowych, gdyż inwestycja współfinansowana jest ze środków wspólnotowych, które z uwagi na nieprzestrzeganie przepisów Unii Europejskiej w trakcie przygotowania inwestycji zostały naruszone.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zauważyć należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Wskazać należy, iż zaskarżona decyzja dotyczy środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi wojewódzkiej Z. (od ronda w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] do drogi krajowej nr [...]) według wariantu podstawowego. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 ze zm.), decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być wydana po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227). Tak więc decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej i ma na celu wyłącznie ustalenie, czy planowana inwestycja drogowa jest zgodna z przepisami prawa z zakresu ochrony środowiska.
Ponadto nie powoduje żadnych skutków prawnorzeczowych, które mogą wystąpić dopiero po uzyskaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji (art. 17 ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych).
Zaskarżona decyzja nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja taka nie nadaje się też do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.