Uzasadnienie
M. B. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmujących zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i małoletnią córką. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem utrzymania jego rodziny jest pomoc socjalna w łącznej wysokości 1.350 zł miesięcznie. Skarżący wskazał, że otrzymywany zasiłek pozwala mu na pokrycie elementarnych potrzeb jego rodziny. Wypłata tego zasiłku zostanie jednak wstrzymana po 60 dniach od doręczenia mu zaskarżonej decyzji Rady do Spraw Uchodźców.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. stronie wnoszącej skargę może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest zatem wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Według treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że spełnia tę przesłankę.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim okoliczność, iż skarżący nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Jedynym źródłem dochodu trzyosobowej rodziny skarżącego była pomoc finansowa od państwa polskiego w łącznej wysokości 1.350 zł miesięcznie. Należy mieć jednak na uwadze, że pomoc ta wygasła wobec upływu ustawowego terminu od wydania ostatecznej decyzji kończącej postępowanie w przedmiotowej spawie. Powyższe potwierdza trudną sytuację materialną skarżącego. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.