Uzasadnienie
R. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego należnego od przedmiotowej skargi w kwocie 100 zł, skarżący w piśmie z dnia 22 października 2009 r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie go od wpisu sądowego od skargi oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, powołując się na swą trudną sytuację materialną
Następnie, w związku z wezwaniem referendarza sądowego skarżący nadesłał do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, podając w rubryce nr 4, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Jako osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym wnioskodawca wskazał syna i trzy córki. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że nie posiada żadnych nieruchomości. Podniósł, iż w wyniku postępowań egzekucyjnych z wniosku byłej żony na zaległości alimentacyjne sprzedane zostało jego gospodarstwo rolne. Wierzytelność jak przysługiwała wnioskodawcy po podziale majątku jest w dyspozycji komornika, który realizował zaległości alimentacyjne, pozostała kwota znajduje się w depozycie sadowym (na realizację opłaty alimentów w przyszłości). Wnioskodawca uzyskuje dochód z tytułu renty w wysokości 796,62 zł brutto i 700 zł z tytułu wynajmu.
Ponadto podniósł, iż jest rencistą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Na podstawie wyroku sądowego alimenty na rzecz dzieci zostały podwyższone do kwoty 1800 zł + ok. 400 zł koszty egzekucji komorniczej. Koszty utrzymania (wyżywienie, środki czystości itp.) wynoszą ok. 500 zł, koszty rehabilitacji i leczenia – ok. 500 zł.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy).
W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę fakt, że w piśmie z dnia 22 października 2009 r. wnioskodawca wskazał, iż domaga się zwolnienia od wpisu sądowego oraz ustanowienia adwokata uznano, iż taki jest właśnie zakres wniosku, mimo że na urzędowym formularzu PPF (w rubryce nr 4) skarżący wskazał, iż domaga się jedynie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.
Mając na względzie informacje podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że wniosek skarżącego o zwolnienie do wpisu sądowego oraz ustanowienie adwokata należy uwzględnić. Przede wszystkim uwzględniono, że wnioskodawca uzyskuje skromny dochód w wysokości 1496,62 zł, jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności także fakt, że jest zobowiązany do opłacania alimentów na rzecz dzieci w wysokości 1800 zł.
Z tych względów na podstawie powołanym wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.