Uzasadnienie
W piśmie z dnia 28 kwietnia 2016r. B. R., J. B., T. B., P.S. i J. S. wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2015r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza.
Zarządzeniem z dnia 6 września 2016r. skarżąca J. B. została wezwana do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały Rady Gminy M. nr [...] z dnia [..] grudnia 2015 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem podrzucenia skargi. Skarżąca została pouczona, że interes prawny musi być osobisty, własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny a nie ewentualny oraz, że przez interes prawny rozumie się związek pomiędzy chronioną przez przepisy prawa sferą indywidualnych praw (np. prawa własności, prawa użytkowania wieczystego) i obowiązków, a aktem organu administracji publicznej. Skarżąca została pouczona również o konieczności nadesłania dokumentu potwierdzającego prawa do nieruchomości, jeżeli wywodzi swój interes prawny z tytułu prawnego do określonej nieruchomości (prawa własności, prawa użytkowania wieczystego), w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (zarządzenie k. 33 – 34).
Powyższe zarządzenie wraz z pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 7 października 2016r. (potwierdzenie odbioru k. 42). Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 14 października 2016r.
W dniu 14 października 2016r. skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do wykonania zarządzenia z dnia 6 września 2016r. o kolejne siedem dni (k. 44).
W dniu 19 października 2016r. (data stempla pocztowego k. 54), a więc z uchybieniem ustawowego terminu, skarżąca J. B. przedłożył pismo procesowe, w którym wyjaśniła, że jego interes prawny w zaskarżeniu uchwały Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2015r. wynika z prawa własności nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną o nr [...]. Skarżąca wskazała, że jej nieruchomość jest położona w pobliżu planowanego powiększenia cmentarza, w odległości znacznie mniejszej niż przewidują przepisy ustawy z dnia 3 stycznia 1959r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych oraz rozporządzenia wykonawczego. Skarżąca przedłożyła odpis księgi wieczystej nr [...] (k. 51 – 53).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Podstawę prawną wniesionej skargi stanowił art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2016, poz. 446 ze zm.), w świetle którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym służy ona podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem w przypadku, gdy zaskarżona uchwała godzi w indywidualną sferę prawną podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych. Podkreślenia jednak wymaga, że legitymacja do wniesienia skargi na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego do sądu administracyjnego przysługuje nie temu kto ma w tym interes prawny, ale temu czyj interes prawny został naruszony skarżonym rozstrzygnięciem (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt. OSK 476/04, ONSAiWSA 2005, nr 1, poz. 2).
W skardze na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2015r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza skarżąca J. B. nie wykazała własnego interesu prawnego, wobec czego zarządzeniem z dnia 6 września 2016 roku została wezwana do uzupełniania powyższego braku formalnego poprzez wykazanie interesu prawnego z zaskarżeniu uchwały Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2015r.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna, o czym stanowi art. 85 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skoro odpis zarządzenia zawierający wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 7 października 2016r. to siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 14 października 2016r. Skarżąca, wykonując wezwanie Sądu uzupełniła braki formalne skargi w dniu 19 października 2016r. Tym samym powyższa czynność został dokonana z uchybieniem zakreślonego w zarządzeniu terminu.
Wobec powyższego Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec, jak w sentencji postanowienia.