Uzasadnienie
W piśmie z dnia 14 maja 2020 r. A. K., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na pracę.
W piśmie z dnia 16 lipca 2020 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowych do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz podania nr PESEL skarżącego.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania te doręczono pełnomocnikowi w dniu 29 lipca 2020 r.
W piśmie nadanym w dniu 5 sierpnia 2020 r. pełnomocnik podał numer PESEL skarżącego oraz wniósł o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa.
W dniu 12 sierpnia 2020 r, pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 37 § 1 Ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Ponadto zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 46 § 3 Ppsa do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wobec tego złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z 5.04.2017 r., sygn. II OZ 359/17).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie dołączył do skargi stosownego pełnomocnictwa, choć jasno to wynika z powołanego wyżej przepisu, dlatego w piśmie z dnia 16 lipca 2020 r. został wezwany do jego przedłożenia. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 lipca 2020 r., jednak braki formalne w tym zakresie uzupełniono dopiero w dniu 12 sierpnia 2020 r., a więc z uchybieniem zakreślonego terminu.
Odnosząc się zaś do wniosku o przedłużenie terminu do nadesłania pełnomocnictwa należy wskazać, że termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym. Dlatego nie może zostać ani skracany ani wydłużany. Dlatego wniosek o przedłużenie wyznaczonego terminu nie mógł zostać uwzględniony, a skarga podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.