Uzasadnienie
A. K. wniósł do sądu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2012 r. o przekazaniu skarżącego do [...] do dnia 16 września 2012 r. i umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.
W piśmie z dnia 2 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzeniu mu znacznej szkody w postaci naruszenia prawa do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu.
Jednakże art. 61 § 3 p. p. s. a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p. p. s. a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Zaskarżona decyzja zawiera orzeczenie o przekazaniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do [...]. Jak przyjęto w orzecznictwie, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia jego skargi udzielona mu ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna (por. postanowienie NSA z 12 stycznia 2006 r., II OZ 1390/05).
Z powyższych względów Sąd uznał za uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić skarżącego na trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.