Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2015 r. referendarz sądowy przyznał K. K. (skarżącej) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła radcę prawnego Z. H. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej w niniejszej sprawie (K. 58).
Na rozprawie w dniu 27 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, ze nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 27 listopada 2015 r. Sąd oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia, wskutek czego odpis wyroku z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 15 stycznia 2016 r.
W dniu 15 lutego 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) pełnomocnik nadesłał opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, która to pomoc nie została opłacona ani w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postanowienia jest wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu w pierwszej instancji (złożony na rozprawie w dniu 27 listopada 2015 r.) oraz wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w związku z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (wniosek z dnia 5 lutego 2016 r.).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. a i b – 240 zł, natomiast za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia)
Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej reprezentował ją w pierwszej instancji oraz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, dlatego też należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł + 120 zł), oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 82,80 zł (23% VAT).
Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.