Uzasadnienie
Z. J. wniósł do Sądu skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł za naruszenie przepisów o rybołówstwie.
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Wskazano, iż skarżący nie ma środków na uiszczenie kary, a jej ewentualna egzekucja spowodowałaby realne zagrożenie egzystencji skarżącego i członków jego rodziny oraz że skarżącemu wymierzono nie tylko karę będącą przedmiotem niniejszego postępowania, lecz także inne kary, w sumie na łączną kwotę 80.000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p. p. s. a. na wniosek skarżącego dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Po analizie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji Sąd stwierdził, że zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Wykonanie tych decyzji, na mocy których nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 20.000 zł, przed zbadaniem ich legalności przez sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Uiszczenie bowiem kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł może rodzić trudności w egzystencji skarżącego. Dodatkowo należy podkreślić, iż aktualnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczą się inne postępowania dotyczące wymierzenia skarżącemu kar pieniężnych.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.