Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2006 r. Rada Miejska w P., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717) w związku z Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] marca 2003 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] oraz Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] marca 2003 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego[...]. Uchwała ta została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego w dniu [...] 2006 r. i weszła w życie w dniu [...] 2006 r.
Pismem opatrzonym datą 21 września 2007 r., które wpłynęło do Urzędu Miasta i Gminy P. w dniu 1 października 2007 r. L. C., działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) wezwał Radę Miejską w P. do usunięcia naruszenia interesu prawnego, zarzucając ww. uchwale dokonanie zmiany przeznaczenia ulicy [...] z wewnętrznej drogi osiedlowej na publiczną drogę dojazdową oraz zmiany przeznaczenia działek położonych na terenie osiedla "[...]" oznaczonych nr ew. [...] w obrębie wsi J. z zabudowy jednorodzinnej na wielorodzinną.
W dniu [...] listopada 2007 r. Rada Miejska w P. podjęła Uchwałę Nr [...], w której nie uwzględniła powyższego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc się do zawartych w nim zarzutów podniosła, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony kwestionowaną przez L. C. Uchwałą został sporządzony w trybie obowiązującej ustawy z dnia 23 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Plan ten został sporządzony dla obszaru, gdzie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego [...], zatwierdzony Uchwałą Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...] września 1994 r., zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stracił moc. Zgodnie z ww. planem przedmiotowe działki znajdowały się w obszarze urbanistycznym oznaczonym symbolem A 10 MN/U przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi nieuciążliwe jako funkcja podstawowa i mieszkalnictwo wielorodzinne w formie małych domów mieszkalnych jako funkcja dopuszczona.
W obecnie obowiązującym planie działki objęte planem znajdują się w obszarze urbanistycznym oznaczonym symbolem 1 MW, 2 MW, 1 MU/W, 6 MW/U, 8 MW/U, gdzie plan ustala dla symboli MW realizację zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej małogabarytowej z dopuszczeniem realizacji zabudowy jednorodzinnej, a dla obszarów oznaczonych symbolami MWU realizację zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej małogabarytowej oraz usług nieuciążliwych z dopuszczeniem realizacji zabudowy jednorodzinnej. Organ podniósł także, że ulica [...] w poprzednio obowiązującym planie była przedłużeniem drogi dojazdowej KD ½, natomiast w obecnie obowiązującym planie stanowi drogę publiczną dojazdową. Powyższe ustalenia w planie przyjęto między innymi w oparciu o ustalenia wygasłego planu i istniejące zainwestowanie. Organ stwierdził także, że skarżący na etapie sporządzania planu nie zgłosił wniosków oraz nie złożył uwag do wyłożonego projektu planu.
Ponadto w dniu [...] marca 2007 r. podjęto Uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w zakresie zmiany klasyfikacji istniejącej ulicy [...].
Pismem z dnia 17 grudnia 2007 r., które wpłynęło do Urzędu Miasta i Gminy P. w dniu 21 grudnia 2007 r. L. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Rady Miejskiej w P. skargę na Uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, przytaczając powody tożsame z zawartymi w Uchwale z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] stanowiącej odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione do organu przez L. C. pismem z dnia 21 września 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w punktach 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Sąd z urzędu stwierdza, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, pod sygnaturą akt IV SA/Wa 891/07, toczy się już postępowanie ze skargi L. C. i innych mieszkańców osiedla "[...]" położonego w J., gmina P. na powołaną w sentencji Uchwałę. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 10 maja 2007 r. i jest w toku. Z akt administracyjnych powyższej sprawy wynika, iż przed wniesieniem skargi skarżący L. C. oraz inni mieszkańcy osiedla "[...]" pismem z dnia 19 grudnia 2006 r., które wpłynęło do Urzędu Miasta i Gminy P. w dniu 21 grudnia 2006 r., zgodnie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wezwali Radę Miejską w P. do usunięcia naruszenia prawa, które nastąpiło zdaniem L. C. i innych mieszkańców osiedla "[...]" w wyniku podjęcia przez organ zaskarżonej do Sądu Uchwały Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. W wezwaniu tym zawarte zostały te same zarzuty co w późniejszym wezwaniu wniesionym przez L. C. pismem z dnia 21 września 2007 r.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2002 r. w składzie 7 sędziów sygn. akt OSA 2/02 (ONSA 2003/1/2), instytucja wezwania, o której mowa w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) jest odpowiednikiem środka odwoławczego. Środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia) nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art.101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Zdaniem Sądu in merito, powołane postanowienie jest aktualne również na tle art. 52 § 4 P.p.s.a.
Skoro skarżący L. C. wzywał Radę Miejską w P. do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 19 grudnia 2006 r., a wezwanie jest jednokrotne, zatem kolejne wezwanie zawarte w piśmie opatrzonym datą 21 września 2007 r., które wpłynęło do Urzędu Miasta i Gminy P. dnia 1 października 2007 r. nie może być potraktowane jako wezwanie o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
W związku z powyższy, Sąd uznał wniesienie skargi za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.