Uzasadnienie
W piśmie złożonym w siedzibie organu w dniu 1 kwietnia 2015 r. N. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2014 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej.
Wniesiona skarga została sporządzona w języku [...], wobec tego w piśmie 1 czerwca 2015 r. Sąd przesłał skarżącemu, na podany przez niego adres, wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie przetłumaczonego na język polski egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie skierowane do skarżącego zostało awizowane po raz pierwszy w dniu 3 czerwca 2015 r., zaś powtórnie dnia 11 czerwca 2015 r. Wobec tego na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) należy je uznać za skutecznie doręczone z dniem 17 czerwca 2015 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął 24 czerwca 2015 r.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Zgodnie z art.
- 46. § 1 Ppsa każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Ponadto stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. nr 90, poz. 999 ze zm.) język polski jest językiem urzędowym organów, instytucji i urzędów podległych m.in. konstytucyjnym organom państwa powołanych w celu realizacji zadań tych organów. Oświadczenia składane tym organom muszą być dokonywane w języku polskim (art. 5 ust. 2 cyt. ustawy). Z treści art. 5 ust. 2 w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy o języku polskim wynika obowiązek prowadzenia wszelkich czynności procesowych w języku polskim.
Stwierdzić należy, że nieprzedłożenie tłumaczenia skargi na język polski uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.