Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla C. B. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat N. O. W dniu 12 grudnia 2008 r. do akt sprawy złożono pełnomocnictwo udzielone przez C. B. wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi oraz pełnomocnictwo substytucyjne.
Wyrokiem z dnia 26 lutego 2009 r. Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie oddalił skargę C. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...]. Jednocześnie Sąd postanowił o przyznaniu adwokat N. O. kwoty 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, powiększając wskazaną kwotę o 52,80 zł, stanowiące 22 % podatku od towarów i usług.
W dniu 8 kwietnia 2009 r. (k. 75 akt sprawy) wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego doręczono odpis powołanego wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na skutek wniosku zgłoszonego w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia orzeczenia.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2009 r. adwokat N. O. zawiadomiła Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o stwierdzeniu braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 26 lutego 2009 r. Jednocześnie poinformowała, że sporządziła opinię w tym przedmiocie, którą przesłała C. B. Do pisma dołączyła kopię dowodu nadania wspomnianej opinii na adres skarżącego.
Jednocześnie adwokat N. O. zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że koszty tej pomocy nie zostały opłacone.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia przez Sąd, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W przypadku zaś sporządzenia przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie.
Z treści pisma adwokat N. O. z dnia 27 kwietnia 2009 r. oraz dołączonej do niego kopii potwierdzenia nadania wynika, że sporządzona przez nią opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została przekazana skarżącemu.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat, sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1308/08. Wyznaczony adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadziła ona sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.