Uzasadnienie
J. R. (dalej: "skarżący") pismem z 14 maja 2014 r. wniósł skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia za zbioru PESEL danych adresowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1308/14 odrzucił powyższą skargę, z uwagi na przekroczenie terminu do jej złożenia.
Pismem z 11 sierpnia 2014 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Podał, iż główną przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi jest bardzo ciężki stan jego zdrowia. Wyjaśnił, że jest sparaliżowany od kończyn górnych w dół. Od 2004 r. przebywa jedynie w pozycji leżącej.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 10 grudnia 2014 r. sygn.. akt IV SA/Wa 1308/14 zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego pełnomocnika z urzędu.
Ustanowiony w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu w piśmie z 9 marca 2015 r. wskazał, że skarżący jest osobą niepełnosprawną, niemogącą samodzielnie się poruszać i egzystować. Odbywając karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym w E., skarżący nie może korzystać z pomocy osób mu bliskich ani domowników, musi wyłącznie liczyć na pomoc osób trzecich znajdujących się w zakładzie karnym. W związku z tym, iż skarżący jest osobą niepełnosprawną, która jest sparaliżowana, nie może się poruszać i wymaga opieki osób trzecich, nie mógł wnieść przedmiotowej skargi w ustawowym terminie. Pełnomocnik do pisma załączył zaświadczenie lekarskie oraz zaświadczenie kierownika ambulatorium Aresztu Śledczego z [...] lutego 2015 r. potwierdzające ww. stan zdrowia skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).
Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu, w pierwszej kolejności należy odnotować, że wniosek ten został wniesiony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi. Z zaświadczeń nadesłanych do Sądu wynika bowiem, iż skarżący w wyniku wypadku komunikacyjnego doznał złamania kręgosłupa w odcinku Th4/Th5. Skarżący samodzielnie nie porusza się i wymaga całkowitej opieki. Z uwagi, iż obecnie przebywa w areszcie śledczym może polegać jedynie na pomocy osób trzecich. Ponadto zdiagnozowano u niego chorobę [...], która odpowiedzialna jest u niego za [...], [...], [...].
Mając zatem na uwadze, że skarżący jest inwalidą i wymaga całkowitej opieki osób trzecich uznać należy, że w sprawie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji