Uzasadnienie
Skarżąca M. S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie wszczętej jej skargą na opisaną w sentencji decyzję Rady do Spraw Uchodźców.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. W gospodarstwie domowym pozostaje wraz z mężem oraz córką. Skarżąca oraz jej córka, która również ubiega się o nadanie statusu uchodźcy, otrzymują pomoc socjalną (na osobę 750 zł. miesięcznie). Mąż skarżącej, który uzyskał w Rzeczypospolitej Polskiej ochronę uzupełniającą korzysta z tzw. pomocy integracyjnej i z tego tytułu otrzymuje świadczenie pieniężne w wysokości 756 zł. (brutto) miesięcznie. Łączna kwota świadczeń otrzymywanych przez skarżącą i pozostających z nią w gospodarstwie domowym członków rodziny wynosi 2256 zł (brutto) miesięcznie. Strona nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami.
Stwierdzono, co następuje:
Rozpoznawany wniosek o prawo pomocy zasługuje na uwzględnienie w całości, gdyż skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Ujawniona we wniosku sytuacja osobista i finansowa skarżącej uzasadnia przyjęcie, że nieuprawnione byłoby wymaganie od niej, aby samodzielnie pokryła koszty opłat sądowych oraz koszty działania w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, gdyż wiązałoby się to z koniecznością ograniczenia przez stronę wydatków, których ponoszenie jest niezbędne w celu zaspokojenia jej podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca oraz jej mąż i córka są cudzoziemcami, którzy nie dysponują zasobami pieniężnymi ani wartościowymi przedmiotami, a jedyne środki, będące w ich dyspozycji pochodzą ze świadczeń pieniężnych, stanowiących pomoc dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy lub mających na celu wspieranie procesu integracji ze społeczeństwem (dotyczy tzw. pomocy integracyjnej).
W tej sytuacji, przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak mieszkanie, wyżywienie, czy uranie, należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.