Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 lutego 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1432/08 po rozpoznaniu skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] maja 2008 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 2007 r. o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] Spółka z o.o. pod nazwą "R." - uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą.
W uzasadnieniu wyroku WSA wskazano, że decyzje organów obu instancji oparte były na stwierdzeniu, iż wnioskujący o wznowienie postępowania J. O. nie miał interesu prawnego w sprawie, gdyż domagał się prowadzenia postępowania wznowieniowego ze względu na "bliskie sąsiedztwo" przedmiotowej inwestycji, natomiast nie był właścicielem ani też użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiadujących z działką objętą postępowaniem, nie mógł zatem skutecznie wnosić żądania opartego na art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że organ orzekający w sprawie powinien przeprowadzić postępowanie wstępne, przy czym okoliczność, czy składający wniosek ma przymiot strony, należy badać już po wydaniu postanowienia o wznowieniu na podstawie art. 145 § 1 kpa. W postępowaniu wstępnym powinno się natomiast badać, czy wnoszący o wznowienie zachował termin do złożenia wniosku. Decyzja o odmowie wznowienia została wydana na podstawie art. 149 § 3 kpa, jednakże wobec argumentu, iż wniosek nie pochodzi od strony postępowania uznana została za wadliwą. W ocenie Sądu należało wydać postanowienie o wznowieniu i następnie po przeprowadzeniu postępowania, ewentualnie orzec o odmowie uchylenia decyzji wobec stwierdzenia, iż nie jest spełniona przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
W związku z powyższym we wskazaniach, co do dalszego postępowania, Sąd stwierdził, że ponownie rozpatrując wniosek o wznowienie organ pierwszej instancji przeprowadzi postępowanie wstępne, w którym dokona oceny zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie, jeżeli natomiast wniosek został złożony w terminie, wyda postanowienie o wznowieniu postępowania, gdyż pozostałe przesłanki formalne w sprawie są spełnione. Jeżeli zaś termin do złożenia wniosku został uchybiony i nie przywrócono terminu, zaistnieje podstawa do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 151 § 1 pkt 1 kpa). Jeżeli natomiast potwierdzi się fakt istnienia przesłanki wznowieniowej, organ ponownie rozpozna wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i wyda decyzję na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 lub art. 151 § 2 kpa.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 6 maja 2010r. sygn. akt II OSK 773/09 oddalił skargę kasacyjną.
W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania z powołaniem się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa organ właściwy w sprawie wznowienia powinien w pierwszym rzędzie dokonać oceny, czy wniosek jest dopuszczalny, a więc, czy wnioskodawca zachował ustawowy termin do złożenia wniosku - art. 148 § 1 kpa. Wprawdzie w przepisie tym mówi się o konieczności zachowaniu terminu przez stronę, jednakże należy rozumieć przez to, że podmiot składający wniosek jest subiektywnie przekonany o tym, że powinien być traktowany jako strona, jednakże bez swej winy został przez organ administracyjny pominięty w postępowaniu. Jeżeli więc wnioskodawca, na którym ciąży obowiązek wykazania, że termin z art. 148 § 1 kpa został przez niego zachowany, tego nie uczynił we własnym zakresie, ani też pouczony w trybie art. 9 kpa przez organ o ciążącym na nim obowiązku, nie dokonał uzupełnienia wniosku w wymaganym zakresie (odnośnie zachowania terminu) - właściwym rozstrzygnięciem jest wydanie decyzji o odmowie wznowienia na podstawie art. 149 § 3 kpa.
NSA wskazał dodatkowo, że przystąpienie do rozpoznania sprawy wznowieniowej w wypadku niedotrzymania przez wnioskodawcę ustawowego terminu do złożenia wniosku i wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty byłoby dotknięte wadą nieważności wobec rażącego naruszenia przepisu art. 148 § 1 kpa przewidującego, że tylko wniosek złożony w terminie należy uznać za dopuszczalny.
Rozpoznając sprawę ponownie po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Wójt Gminy R. postanowieniem z dnia [...] marca 2012r. działając na podstawie art. 149 § 3 kpa odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 2007 r. o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] Spółka z o.o. pod nazwą "R.".
Po rozpatrzeniu zażalenia J. O., Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. postanowieniem z dnia [...] maja 2012r, nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy R. z dnia [...] marca 2012r.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że Wójt Gminy R. pismem z dnia 16 lutego 2012r. wezwał J. O. do uzupełnienia wniosku w sprawie wznowienia postępowania poprzez wykazanie zachowania terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania pouczając jednocześnie o konsekwencji nie wykazania zachowania terminu.
Kolegium podniosło, że J. O. nie wykazał zachowania terminu do złożenia wniosku, a co więcej nie podjął odnośnie kwestii terminu nawet dialogu z organem administracji mając świadomość konsekwencji wynikających z nieusunięcia braku podania. Nieusunięcie braku podania odnośnie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie stanowi samoistną przyczynę do odmowy wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3 kpa.
Kolegium podkreśliło również, że organy działające w niniejszej sprawie zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związane były oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym wyroku WSA z dnia 3 lutego 2008r. sygn. akt IV SA/Wa 1432/08.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł J. O. zarzucając, iż zostało ono wydane z naruszeniem prawa.
Skarżący uważa, że termin do złożenia wniosku został dotrzymany i sprawa powinna zostać załatwiona merytorycznie.
Odpowiadając na skargę Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.
Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Sąd stwierdza, że postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W sprawie niniejszej podstawowe znaczenie miała kwestia zachowania przez stronę terminu do skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...] sierpnia 2007 r. o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia polegającego na przebudowie istniejącej stacji bazowej telefonii cyfrowej. Strona nie wykazała zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, mając świadomość konsekwencji wynikających z nieusunięcia braku podania o wznowienie postępowania.
Wykazanie dochowania terminu do złożenia wniosku wznowieniowego ciąży na osobie wnioskującej.
W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2000 r. sygn. I SA/Wr 1038/97, LEX nr 43046: wskazano, że "Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia";
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela to stanowisko.
Z przedstawionych Sądowi akt sprawy jednoznacznie wynika, że pomimo wezwań ze strony organu, skarżący nie podał, kiedy (w jakiej dacie) dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.
Podkreślić także należy, że organy administracji działające w niniejszej sprawie zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związane były oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym wyroku WSA z dnia 3 lutego 2008r. sygn. akt IV SA/Wa 1432/08.
W tych okolicznościach zasadnie odmówiono wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3 kpa.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr, 163 poz. 1348 ze zm.).