Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. R. (dalej: skarżąca, wnioskodawczyni) na uchwałę Rady Miejskiej S. z [...] grudnia 2007 r. w przedmiocie uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. We wniosku z dnia 23 marca 2009 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata podnosząc, że jej sytuacja materialna nie pozwala na ponoszenie kosztów postępowania we własnym zakresie. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1266 zł brutto (1069 zł netto). Skarżąca wskazała, że po opłaceniu podatku, uiszczeniu należności za ogrzewanie, energię elektryczną, wodę oraz opłat komunalnych do jej dyspozycji pozostaje niewielka kwota, którą przeznacza na żywność.
W oświadczeniu o majątku skarżąca podała zaś, że jest właścicielką mieszkania o powierzchni 16,6 m2, a także że posiada 740–metrową działkę oraz dwa budynki gospodarcze o łącznej powierzchni ok. 24 m2, a ponadto ma udział w części siedliskowej działki [...].
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie pełnomocnika procesowego, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W odniesieniu do okoliczności faktycznych przedstawionych przez skarżącą w rozpoznawanym wniosku, a także przesłanek przyznania prawa pomocy należało uznać, że wykazana przez skarżącą sytuacja majątkowa może być obiektywnie oceniona jako spełniająca przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co uzasadnia przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie całkowitym. Należy bowiem stwierdzić, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jej miesięczny dochód wynosi ok. 1070 zł, przy czym wnioskodawczyni nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Biorąc zaś pod uwagę aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi, których nabycie jest niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych należało uznać, że niewielki dochód, którym skarżąca dysponuje uniemożliwia jej zabezpieczenie środków finansowych na potrzeby wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego, tj. na poniesienie kosztów opłat sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z powołanych względów, skoro skarżąca wykazała, iż nie ma środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.