Uzasadnienie
Skarżąca H. S. w toku postępowania w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2007 r. w przedmiocie przekazania wniosku dotyczącego zameldowania według właściwości, zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz mężem. Poza mieszkaniem o pow. 30 m² oraz budynkiem gospodarczym o pow. 36 m², nie posiada żadnego majątku. Wraz z mężem utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 1529 zł (brutto).
Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Natomiast osoby, które ze względu na stan majątkowy mogłyby zostać pozbawione prawa do sądu lub dostęp ten wiązałby się dla nich z nadmiernymi i nieproporcjonalnymi obciążeniami finansowymi, mają możliwość skorzystania z instytucji prawa pomocy.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie informacje podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z akt sprawy wynika, że jedynym dochodem wnioskodawczyni i jej męża są otrzymywane przez nich świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 1529 zł. Uwzględniając zwykle ponoszone koszty utrzymania należy uznać, że nie jest to kwota z której wnioskodawczyni byłaby w stanie wygospodarować dodatkowe środki i przeznaczyć je na ewentualne koszty sądowe mogące pojawić się na kolejnych etapach postępowania oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika w e własnym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, postanowiono jak w sentencji.