Uzasadnienie
W piśmie z dnia 21 kwietnia 2018 r. H. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Następnie, w dniu 12 czerwca 2018 r. uzupełniła brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy i złożyła go na urzędowym formularzu. Wskazała, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1406,56 zł miesięcznie, nie posiada żadnych oszczędności ani rzeczy wartościowych, zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 30 m2. Podała również, że ma długi, a część emerytury zajmuje komornik. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymieniła: m.in. mieszkanie 410 zł, prąd 174 zł, leki 40 - 60 zł, podatek 39 zł, telefon – 60 zł, usługi optyczne 110 zł. Do wniosku o prawo pomocy Skarżąca załączyła m.in. kopię decyzji o waloryzacji emerytury (od 1 marca 2018 r. w kwocie 1406,56 zł), kopię zestawienia kosztów utrzymania mieszkania – 410,13 zł miesięcznie, kopię faktury za prąd – 174,89 zł (za marzec 2018 r.), kopie rachunków za leki, kopie postanowień komornika sądowego z maja 2017 r. o ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego i obciążenia nimi Skarżącej.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 r., poz. 1302 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Referendarza Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych kopii dokumentów wynika, że H. M. utrzymuje się wyłącznie z emerytury w kwocie netto 1406,56 zł. Z tej sumy musi utrzymać mieszkanie, zapewnić wyżywienie, oraz ponieść koszty leczenia. Nie posiada ponadto żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Po odliczeniu niezbędnych kosztów, które Skarżąca oszacowała na ok. 850 zł, pozostaje jej zatem kwota ok. 550 zł z której musi ponieść koszty wyżywienia, ubrania, środków czystości itp.
Biorąc pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, należy stwierdzić, że uzyskiwany przez Wnioskodawczynię dochód nie pozwala na wygospodarowanie dodatkowych środków na pokrycie choćby wpisu sądowego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa należało orzec jak w postanowieniu.