Uzasadnienie
S. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] kwietnia 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie z [...] marca 2014 r. o odmowie przeglądania dokumentów zawierających informacje niejawne.
Następnie skarżący zażądał wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] kwietnia 2014 r. i utrzymanej wymienioną decyzją w mocy decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2014 r. o wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie punktu 3 rozstrzygającego o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Polski i państw obszaru Schengen przez okres 5 lat.
Sąd zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.], po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przytoczonej treści przepisu wynika, że instytucją wstrzymania można objąć także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 12 czerwca 2012 r. (sygn. akt II FZ 441/12, publ. Lex nr 1170772) stwierdził, że w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymanie może być wykonane dla aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 P.p.s.a. jako sprawa w znaczeniu materialnym, tym samym w postępowaniu sądowoadministracyjnym, dotyczącym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym.
Przekładając powyższe rozważania na stan sprawy należy stwierdzić, że sprawa wszczęta skargą w zakresie przedmiotowym dotyczy wglądu do dokumentów zawierających informacje niejawne, a wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji o wydaleniu skarżącego z terytorium Polski i zakazie ponownego wjazdu. O odrębności wymienionych postępowań stanowi odmienność przedmiotowa. Brak tożsamości przedmiotowej wymienionych postępowań, świadczy o bycie dwóch różnych spraw w znaczeniu materialnym. Tym samym niemożliwym jest przyjęcie, że postanowienie zaskarżone skargą i decyzje objęte wnioskiem o wstrzymanie zostały wydane w granicach danej sprawy. Decyzje, o których wstrzymanie wniósł skarżący, nie mieszczą się w zbiorze aktów prawnych, które mogłyby być objęte w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego wstrzymaniem wykonania.
Jednocześnie należy zauważyć, że zaskarżone postanowienie z [...] kwietnia 2014 r. poprzedziło decyzję z [...] kwietnia 2014 r. Ponadto decyzja z [...] lutego 2014 r. była już objęta wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek ten postanowieniem z [...] sierpnia 2014 r. rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie zarejestrowanej pod sygn. IV SA/Wa 1330/14.
W tym stanie rzeczy Sąd - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.