Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. odrzucił skargę K. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie uznania zażalenia, wniesionego w trybie art. 37 kpa, za nieuzasadnione.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. ustanowił dla skarżącego radcę prawnego w przedmiotowej sprawie.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pierwotnie pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego A. K., jednak następnie – w związku z zawiadomieniem Sądu skierowanym w trybie art. 177 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczyła drugiego pełnomocnika – radcę prawnego W. G.. W piśmie z dnia 13 czerwca 2017 r. Rada poinformowała, że pełnomocnik został zawiadomiony o wyznaczeniu w dniu 25 maja 2017 r.
W dniu 22 czerwca 2017 r. radca prawny W. G. złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1331/16 razem z odpisem opinii dla skarżącego. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Odpis rzeczonej opinii doręczono skarżącemu w dniu 27 czerwca 2017 r.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Stosownie zaś do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny W. G., polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1331/16. Powinien on zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia. Ponieważ nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 4 ust. 3 powoływanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w postanowieniu.