Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 lipca 2007r, sygn. akt IV SA/Wa 1336/07 odrzucił skargę L.B. na wskazane w sentencji postanowienia pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Pismem z dnia 14 sierpnia 2007r. skarżący wniósł skargę kasacyjną, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2007r. odrzucił.
W dniu 10 września 2007r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wniósł on o przyznanie prawa pomocy oraz o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Sędziego WSA M.M.. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że utracił on zaufanie do Sędziego i czuje się przez niego szykanowany.
Postanowieniem z dnia 26 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu i zwolnił go od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie stronie realizacji zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w sytuacjach określonych w przepisie art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Niezależnie od przyczyn powołanych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści przepisu art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron zachodzi okoliczność tego rodzaju, ze mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 20 § 1 powołanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziego od orzekania w niniejszej sprawie. Nie stwierdzono bowiem istnienia przesłanek, o których mowa w art. 18 P.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia wskazanych osób z mocy ustawy, zaś sam skarżący nie wskazał także, aby pomiędzy nim a sędzią istniał jakiś szczególny stosunek osobisty mogący poddawać w wątpliwość ich bezstronność przy orzekaniu. Tylko istnienie takiego stosunku osobistego może stanowić podstawę do wyłączenia sędziego na jego wniosek.
Zaznaczyć należy, że w ramach wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 P.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownego wyjaśnienia. Sędzia M.M. w dniu 15 stycznia 2007r. oświadczyła, że pomiędzy nią a skarżącym nie istnieje stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności.
Skarżący L.B. nie podał żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na istnienie przynajmniej jednej z przesłanek wyłączenia sędziego, o których mowa w wyżej powołanych przepisach. Takimi okolicznościami nie mogą być domniemane, ogólnikowe zarzuty braku zaufania do sędziego i dyskryminacji osoby skarżącego.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 22 § 1 i § 2 powołanej ustawy.